تبیین واقعیات روابط جمهوری اسلامی ایران با جمهوری آذربایجان

با وجود این همه کمک تهران، باکو باز هم نمک نشناس است! (بخش اول)

۲۲ مهر ۱۳۹۹ | ۱۲:۰۰ کد : ۱۹۹۶۲۴۹ آسیا و آفریقا انتخاب سردبیر
محمدحسین نامدار در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: طبق اظهار مقامات وقت نظامی کشورمان، علاوه بر ارائه مشاوره نظامی به سران باکو و آموزش نظامی نیروهای آذربایجانی، از ایران نیروهایی هم برای جلوگیری از پیشروی بیشتر متجاوزین ارمنی به مناطق جنگی اعزام شدند. بنا بر اظهارات محسن رضایی، فرمانده وقت سپاه پاسداران، تعدادی از نیروهای ایرانی در صحنه جنگ شهید شد و جنازه برخی از آنها در خاک جمهوری آذربایجان دفن شدند. علاوه بر اینها، ایران پذیرای ۷۰ هزار آواره جنگی از  آذربایجان در خاک خود بود و برای سال های سال کمک های انساندوستانه خود را به آوارگان جنگی مستقر در خاک جمهوری آذربایجان اعطا می کرد. آنقدر احساس نزدیکی با مردم جمهوری آذربایجان وجود داشت که در سال ۱۹۹۳ هاشمی رفسنجانی هواپیمای ریاست جمهوری را به نخجوان فرستاد تا حیدر علیف، رئیس مجلس عالی نخجوان را برای برعهده گیری پست ریاست جمهوری آذربایجان، به باکو منتقل کند. در مقابل تمامی این کمک ها، نمک نشناسی های فراوانی مشاهده شد.
با وجود این همه کمک تهران، باکو باز هم نمک نشناس است! (بخش اول)

نویسنده: محمدحسین نامدار، کارشناس روابط بین الملل

دیپلماسی ایرانی: بعضی از اوقات مباحثی پیرامون روابط جمهوری اسلامی ایران با جمهوری آذربایجان مطرح می شود که نادرست و به دور از واقعیت است. مهمترین این مباحث مربوط به مناقشه قره باغ است که در آن، ایران به عنوان کمک کننده به اشغالگران ارمنی قره باغ معرفی می شود. تبلیغات و قلب واقعیت در این زمینه در رسانه های جمهوری آذربایجان، رسانه های معاند و دشمنان روابط دو کشور چنان قوی است که برخی از هموطنان ساکن در مناطق همجوار جمهوری آذربایجان را نیز تحت تاثیر قرار می دهد. اگر به گذشته  نه چندان دور رجوع کنیم و اقدامات جمهوری اسلامی ایران برای مردم کشور همسایه، مسلمان و دوست را مرور کنیم، خواهیم دید که آنچه در صحنه عمل رخ داده، تفاوت 180 درجه ای با تبلیغات سوء دارد. 

وقتی در آخرین سال حیات اتحاد جماهیر شوروی مصوبه مجلس محلی منطقه خودمختار قره باغ مبنی بر جدایی این منطقه از جمهوری آذربایجان توسط مرکز تایید شد، مردم جمهوری آذربایجان در اعتراض به آن به خیابان های شهرهای مختلف از جمله باکو ریختند. این اعتراضات توسط ارتش سرخ شوروی شدیدا سرکوب شد و مردم به خاک و خون کشیده شدند. با توجه به محدودیت های آن دوره، هیچ رسانه خارجی در آنجا فعالیتی نداشت و رسانه های داخلی نیز همه در کنترل کا.گ.ب بودند، تنها مفر موجود برای رساندن صدای مظلومیت مردم مسلمان آذربایجان به گوش جهانیان، سرکنسولگری ایران در باکو بود. بنابر اظهار سرکنسول وقت ایران در باکو که خود با حضور در خیابان محل تجمع معترضین، از نزدیک شاهد کشتار مردم آذربایجان بود، مشاهدات به وزارت امور خارجه گزارش شد. گزارش های واصله در اختیار رسانه های مختلف قرار گرفت و با انعکاس آن در سطح داخلی و بین المللی، واکنش جهانی پدید آمد.      

همزمان با فروپاشی شوروی و استقلال جمهوری آذربایجان در سال 1991، اختلافات میان جمهوری آذربایجان و ارمنستان بخاطر منطقه قره باغ، تشدید شد. نیروهای ارمنی با پشتیبانی نیروهای روسی به کشتار مردم بی دفاع مناطق پیرامونی قره باغ در خاک جمهوری آذربایجان روی آورده و طی سال های درگیری تا زمان آتش بس در سال 1994، علاوه بر اشغال 20 درصد خاک جمهوری آذربایجان، حدود یک میلیون آذری را از خانه و کاشانه خود بیرون راندند. جمهوری اسلامی ایران به واسطه اشتراکات تاریخی – تمدنی، فرهنگی و دینی با مردم مسلمان آذربایجان علاوه بر اینکه در همان روزهای اول به عنوان سومین کشور، استقلال جمهوری آذربایجان را به رسمیت شناخت، کمک های مختلف خود را به مردم این جمهوری گسیل داشت. طبق اسناد موجود کمک های ایران شامل کمک های معنوی و مادی بود و علاوه بر ارسال مواد غذایی و تجهیزات نظامی به مردم آذربایجان به ویژه نخجوان، برق و گاز نخجوان را تامین کرد و از وقوع یک فاجعه انسانی جلوگیری کرد. ایران برای ارتباط نخجوان به سرزمین اصلی، خاک خود را در اختیار دولت باکو قرار داد و هنوز این مسیر به عنوان راه ترانزیتی بدون پرداخت هیچ هزینه ای از سوی جمهوری آذربایجان استفاده می شود. طبق اظهار مقامات وقت نظامی کشورمان، علاوه بر ارائه مشاوره نظامی به سران باکو و آموزش نظامی نیروهای آذربایجانی، از ایران نیروهایی هم برای جلوگیری از پیشروی بیشتر متجاوزین ارمنی به مناطق جنگی اعزام شدند. بنا بر اظهارات محسن رضایی، فرمانده وقت سپاه پاسداران، تعدادی از نیروهای ایرانی در صحنه جنگ شهید شد و جنازه برخی از آنها در خاک جمهوری آذربایجان دفن شدند. علاوه بر اینها، ایران پذیرای 70 هزار آواره جنگی از  آذربایجان در خاک خود بود و برای سال های سال کمک های انساندوستانه خود را به آوارگان جنگی مستقر در خاک جمهوری آذربایجان اعطا می کرد. آنقدر احساس نزدیکی با مردم جمهوری آذربایجان وجود داشت که در سال 1993 هاشمی رفسنجانی هواپیمای ریاست جمهوری را به نخجوان فرستاد تا حیدر علیف، رئیس مجلس عالی نخجوان را برای برعهده گیری پست ریاست جمهوری آذربایجان، به باکو منتقل کند.

در مقابل تمامی این کمک ها، نمک نشناسی های فراوانی مشاهده شد. برای نمونه ابوالفضل ایلچی بیگ، رئیس جمهوری وقت جمهوری آذربایجان با توسل به جعلیات تاریخی دوران روسیه تزاری و شوروی، بحث های گمراه کننده ای نظیر آزادسازی به اصطلاح آذربایجان جنوبی و تشکیل آذربایجان بزرگ یا واحد با مرکزیت تبریز را پیش کشید. بنا بر قول عاملی امام جمعه اردبیل، ایلچی بیگ صراحتا می گفت: «حاضر هستیم قره باغ را به ارمنی ها بدهیم، ولی از ایران کمک نخواهیم.» بر اساس چنین نگرش هایی، در کتاب های درسی از جمله تاریخ کلاس پنجم تحت عنوان «آتا یوردی» و کتاب تاریخ کلاس نهم متوسطه تحت عنوان «تاریخ جمهوری آذربایجان» ادعاهای ارضی علیه ایران مطرح شد که هنوز هم وجود دارد. روی جلد کتاب آتایوردی نقشه ای از به اصطلاح آذربایجان بزرگ درج شد که علاوه بر در برگرفتن استان های آذری نشین کشورمان، مرز آن تا قزوین هم می رسید. در کنار چنین ادعاهایی، 31 دسامبر به عنوان روز همبستگی آذربایجانی های جهان تعیین شد و سازمانی تحت عنوان «کنگره آذربایجانی های جهان» (داک) برای بزرگداشت این روز تشکیل شد. روسای جمهوری آذربایجان هر سال با دادن پیام هایی به اجلاس این کنگره این روز را گرامی می دارند. در پیام روسای جمهوری آذربایجان تا چندین سال، 50 میلیون آذربایجانی مورد خطاب بودند و با توجه به ادعاهای ارضی علیه کشورمان شامل ایرانیان آذربایجانی هم می شد. 

دولتمردان جمهوری آذربایجان با پیگیری چنین سیاست هایی اشتباه استراتژیک مرتکب شدند. آنها به خیال خام خود درصدد تحریک ایرانیان آذربایجانی با هدف شنیدن صداهای مشابه از این سوی ارس بودند، غافل از این که ایرانیان آذربایجانی همیشه نقش قوام بخشی به ایران داشته اند و پیشرو در دفاع از تمامیت ارضی و انسجام ملی بوده اند. الگوی آنها ستارخان سردار ملی است که در پاسخ به کنسول وقت روس، می گوید: «من می خواهم هفت دولت، زیر سایه بیرق ایران باشد؛ شما می خواهید من زیر بیرق روس بروم؟ هرگز چنین کاری نخواهد شد.» ستارخان حتی در آخرین روزهای عمر خود که به واسطه بی مهری قوای دولتی زخمی شده و به مدت چهار سال در بستر بیماری قرار داشت، گفت: «اگر یک روز از زندگیم باقی مانده باشد، آن یک روز را هم برای حفظ و کرامت ایران خواهم جنگید.» نقش پیشرو و برجسته ایرانیان آذربایجانی را به خوبی می توان در تمامی تحولات کشورمان از جمله نهضت مشروطه خواهی، انقلاب اسلامی، دفاع مقدس و ... دید. البته شاید تعدادی بازی خورده در بین هموطنان آذربایجانی وجود داشته باشند که با بدخواهان کشورمان همنوایی کنند، ولی چنین افراد انگشت شمار خائن را می توان در هر جایی از کشور یافت.  

در راستای سیاست های ضد ایرانی جمهوری آذربایجان، برخی از شخصیت های سیاسی به ویژه نمایندگان مجلس و غالب رسانه های آذربایجان از همان سال های اولیه استقلال، علیه ایران سمپاشی کرده و ایران را به عنوان دشمن مردم آذربایجان معرفی می کردند. علی رغم تمامی کمک های حیاتی ایران در زمان درگیری های قره باغ، تا به امروز از ایران به عنوان یاری رسان اشغالگران ارمنی یاد می شود. برای نمونه آنها تا همین چند ماه پیش که الهام علی اف، رئیس جمهوری آذربایجان پشت پرده اشغال شهر شوشا را افشا کرد، ایران را عامل اشغال آن شهر معرفی می کردند. جریان از این قرار بود که در ماه مه سال ۱۹۹۲ و در روزهایی که تهران در تلاش برای توقف درگیری ها (که بیشتر به ضرر جمهوری آذربایجان جریان داشت)، میزبان نشستی سه جانبه از مقامات جمهوری آذربایجان و ارمنستان بود، شهر شوشا در منطقه پیرامون قره باغ جمهوری آذربایجان به اشغال ارامنه در آمد و متعاقب آن، هجمه گسترده ای علیه کشورمان در رسانه ها و محافل سیاسی آن کشور شروع شد. محور و اساس این هجمه علیه کشورمان این بود که ارمنستان در حالی که میهمان نشست تهران با ابتکار و میزبانی جمهوری اسلامی ایران برای حل مناقشه قره باغ بود، دست به اشغال شوشا زد و این امر نشان از یک توطئه و نوعی هماهنگی با ایران دارد. الهام علی اف چند ماه پیش پرده از روی واقعیت برداشت و جبهه خلق آذربایجان به رهبری ابوالفضل ایلچی بیگ را عامل اشغال شوشا و شهرهای دیگر آذربایجان معرفی کرده و گفته بود که این جبهه برای سرنگون کردن حاکمیت وقت (به رهبری ایاز مطلب اف) و رسیدن به حکومت، شوشا را به ارامنه تحویل داده و فروخته است. او حاکمیت کوتاه مدت جبهه خلق را همراه با فساد، رشوه و غارت کشور دانست که نتیجه آن بی توجهی به سرنوشت کشور و اشغال اراضی کلبجر از سوی ارامنه بود. با اشغال کلبجر ارتباط جغرافیایی ارمنستان و قره باغ برقرار شد.

ادامه دارد....

کلید واژه ها: ایران و آذربایجان جنگ قره باغ تهران و باکو جمهوری آذربایجان جنگ آذربایجان و ارمنستان مناقشه قره باغ


( ۸۹ )

نظر شما :

بابك ۲۲ مهر ۱۳۹۹ | ۱۲:۱۶
مصلحت ایران حمایت از ارمنستان است ضمنا جمهوری آذربایجان در ترور دانشمندان هسته ای با اسرائیل همکاری کرد
علی ۲۲ مهر ۱۳۹۹ | ۱۲:۳۳
ایران همین که اعلام بیطرفی کرده خیلیییه، وگرنه باید با برادران روسی خودمون، این حکومت الت دست اسرائیل و غرب رو با گرفتن باکو و کشیدن یک خط مرزی از وسط بین خودمون تقسیم کنیم شبیه دوره ی شوروی البته اینبار ایرانم سهم میبره
تبریزی ۲۲ مهر ۱۳۹۹ | ۱۳:۲۶
آذربایجان وقتی عضو شورای امنیت بود همیشه به نفع ایران رای داده در سازمان ملل در بیانیه های ضد ایران رای منفی داده در بحث هسته ای همیشه جانب ایران را گرفته پانصد میلیون وام داده برای تکمیل راه آهن رشت اجازه آب بردن به دشت مغان را داده و.... با این مقاله ها چرا میخواهید رابطه دو کشور شکر آب شود؟!
فدوی ۲۲ مهر ۱۳۹۹ | ۱۳:۴۱
چرا ؟ چون ایران عبرت نمی گیرد ... اساسا دوستی و دشمنی ها باید در دایره ای بزرگتر تعریف شود و نه در دایرۀ کوچک مانند مذهب یا زبان و یا ... البته وزن کشورها نیز مهم است ... اگر روسیه یا پاکستان یا هند و یا آمریکا و مشابه آنها نمک نشناسی به خرج دادند می توان پذیرفت که واقعا نمک نشناسی رخ داده و الا کشورهای کوچک که به صورت ناملموس و زیر پوستی توسط کشورهای بزرگتر اداره می شوند ، نمی توانند اختیاردار آن باشند که قدر خوبی را بدانند یا نه ... در دنیا یک قانون ساده وجود دارد ... با قویتر از خودت راه بیا ... با همتراز خودت متحد شو ... و ضعیفتر از خودت را هم بدوش و اگر لازم شد تو سرش بزن ... اگر بخواهیم جز این عمل کنیم ، پله پله به گروه سوم تنزل خواهیم یافت و می شویم تو سری خود ریز و درشت کشورهای دنیا .
فدوی ۲۲ مهر ۱۳۹۹ | ۱۳:۴۱
چرا ؟ چون ایران عبرت نمی گیرد ... اساسا دوستی و دشمنی ها باید در دایره ای بزرگتر تعریف شود و نه در دایرۀ کوچک مانند مذهب یا زبان و یا ... البته وزن کشورها نیز مهم است ... اگر روسیه یا پاکستان یا هند و یا آمریکا و مشابه آنها نمک نشناسی به خرج دادند می توان پذیرفت که واقعا نمک نشناسی رخ داده و الا کشورهای کوچک که به صورت ناملموس و زیر پوستی توسط کشورهای بزرگتر اداره می شوند ، نمی توانند اختیاردار آن باشند که قدر خوبی را بدانند یا نه ... در دنیا یک قانون ساده وجود دارد ... با قویتر از خودت راه بیا ... با همتراز خودت متحد شو ... و ضعیفتر از خودت را هم بدوش و اگر لازم شد تو سرش بزن ... اگر بخواهیم جز این عمل کنیم ، پله پله به گروه سوم تنزل خواهیم یافت و می شویم تو سری خود ریز و درشت کشورهای دنیا .
خسرو ۲۲ مهر ۱۳۹۹ | ۱۳:۴۵
کمک به آواره ها به عنوان کمکهای هلال احمر صحیح و قابل قدر دانی است ولی سایر چیزهایی که شمرده شده است قابل ارزیابی نیست گفته می شود که شهدایی در مقابله با متجاوزین ارمنی داشته ایم ، چرا تا به حال نامشان اعلام نشده است ؟ این اوج مظلومیت نیست ؟چرا هیچ مراسم یادبود یا تکریمی نشده اند ؟چرا در مراسم یادبود شهیدان از مقامات آذربایجان دعوت نشده است؟تا نتوانند نمک نشناسی کنند ،چرا از ارمنستان متجاوز برای حمله و به شهادت رساندن نیروهای ایرانی حساب خواهی نشده است ؟چرا این شهیدان مانند شهدای مدافعان حرم در سوریه تکریم نشده اند ؟ در مصائب جهان اسلام مانند فلسطین یا لبنان یا...دولت اقدام به هماهنگی جهت راهپیمایی حمایت از مسلمانان کرده است ، چرا در مورد مردم مظلوم ومسلمان شیعیان قره باغ با وجود نسل کشی در خوجالی و کشتار زنان و کودکان در مناطق مختلف توسط ارامنه افراطی چنین اقدامی (راهپیمایی همبستگی با مردم آذربایجان ) نشده است ؟ حال با وجود موشک پرانی ارمنستان به مناطق مسکونی و کشتار غیرنظامیان ، چرا راهپیمایی همدردی و همبستگی با مظلومان اذربایجان بر گزار نمی شود ؟ اگر با انجام راهپیمایی در تهران و شهرهای دیگر موافقت شود ، مردم ایران قانع میشوند که حمایت معنوی جمهوری اسلامی از مسلمانان بدون تبعیض وجود دارد و این کافی خواهد بود و مواضع باکو دیگر مهم نخواهد بود ، حال قضاوت کنید دولت کم کاری نکرده است ؟ ممکن است عده ای بگویند آنوقت با در خواست احتمالی ارامنه ایران چه کنیم ؟ من می گویم حتی هموطنان ارمنی هم باید کشتار و توحش داشناقاسیون را محکوم کنند مگر حق خواهی مهمتر از قومیت نیست؟ در ضمن در اصول دموکراتیک نیز خواسته به حق هشتاد میلیون مسلمان بر خواسته ناحق یکصد هزار ارمنی ارجحیت دارد ، امیدوارم نظرم حذف نشود
علی ۲۲ مهر ۱۳۹۹ | ۱۴:۳۶
سخنان آیاز مطلب آف را ببینید تمام قضیه بدستتان می آید نقشه که ایران را مقصر نشان دهند از دیپلماسی ایرانی تشکر که سیاست حال باکو که متاسفانه ایران محافضه کارانه و مماشات برخورد میکند را باز کرده است
محمد ۲۲ مهر ۱۳۹۹ | ۱۴:۴۷
اشکال از آنها نیست ، اشکال از ماست که می بینیم طرف آذری دشمنی می کند ، ولی بازهم مدارا می کنیم ، اشکال از ماست که می بینیم در استادیوم فوتبال تبریز ، عملا شعار های ضد میهنی سر می دهند و خود را تورک خطاب می کنند ولی کسی جوابشان را نمی دهد ،
التای ۲۲ مهر ۱۳۹۹ | ۱۵:۰۳
لطفاً در مورد هدف قرار گرفتن هواپیمای مسافربری ایران توسط ارمنستان بگویید که به مقصد مسکو در پرواز بود و از این حادثه به بعد ایران تغییر موضع داد
وحید رحیمی ۲۲ مهر ۱۳۹۹ | ۱۶:۰۸
با کمال تاسف من خودم نظارگر ان بودم که در تهران تعداد آدربایجانی ایران همبستگی خود را با آذربایجان روسیه داشتند تاسفبارست
علی ۲۲ مهر ۱۳۹۹ | ۱۷:۵۱
نصف استانبول کورد هست چرا ارامنه از این ظرفیت فوق العاده استفاده نمیکنند ، البته اقداماتی در حال وقوع هست ، باید گسترش یابد
كامران ۲۲ مهر ۱۳۹۹ | ۱۸:۱۹
مثل قبرستان کهنه شکافتن در مقاله شما نمود پیدا میکند ، حوادث و جریانات سطحی و زودگذری که از ان ۳۰ سال گذشته و در جمهوری اذربایجان فاقد وزن سیاسی قابل توجهی هستند. صرفا هدف دور کردن اذهان از واقعیت و تراژدی است که در منطقه اتفاق افتاده و بیش از یک میلیون مردم اذربایجان که ۳۰ سال است از خانه و کاشانه خود اواره هستند.
ایرانخواه ۲۲ مهر ۱۳۹۹ | ۲۰:۲۶
تو قضیه حال حاضر قاراباغ / آرتساخ روسیه می خواست گوش ارمنی ها رو به خاطر انقلاب نیمه رنگی و تمایل به غرب و آوردن پاشینیان بپیچونه بخاطر همین ارمنی ها رو جلوی ترکیه و آذربایجان تنها گذاشت تا حساب کار دستشون بیاد ترکیه اصلن تعیین کننده نیست روسیه بطور کلی بخاطر سه جمهوری تجزیه طلب خودش چچن اینگوش، داغستان و تاتارستان که ترک زبانند با آذربایجان مشکل راهبردی داره و اینجا فقط داره کاره تاکتیکی انجام میده. ارمنستان شریک راهبردی روسیه است و تو جایی که لازم باشه ترکیه رو با یه تشر بیرون میاندازه. قضیه سوخو روسی یادتون با کوچکترین تهدید پوتین، ترکیه بلافاصله عذر خواهی عمیق کرد و بلافاصله اس چهارصد خرید. روسها حتی نقشه تجزیه و جدا کردن استان های حکومت باکو به پنج منطقه و الحاقشون به روسیه مثل روش آبخازیا و اوستایی جنوبی(گرجستان)، دونستک و لوهانسک(اوکراین) دربند (آذربایجان) رو هم کشیدن فقط منتظر تحرکات منطقه هستن. متاسفانه آذربایجان داره بازی میخوره از وضعیت اوکراین و گرجستان که چند استانشان رو روسیه جدا کرد درس نگرفتن. ارمنی ها متحد راهبردی روسها تو این منطقه هستن.
مسعود ۲۲ مهر ۱۳۹۹ | ۲۱:۲۸
نتیجه مدارا و سکوت در برابر اذناب و اخلاف پیشه وری ها در استادیوم های ورزشی و سکوت در برابر نفوذ اسرائیل و ترکیه در خاک آآذربایجان شمالی این است ، حالا حالاها برنامه دارن
پناه ۲۲ مهر ۱۳۹۹ | ۲۲:۴۵
در فیلم مشهور مشهدی عباد، که در آن فیلم مشهدی عباد برای رسیدن به معشوقه از تمام داراییش میگذرد،وبه هر شخص مربوط وغیر مربوط هزاران منات خرج میکند،واخر هم به معشوقه نمیرسد،ولی در این میان یک حمالی،که از مشهد عباد تنها دو ریال طلبکار بود هر چه کار کرد بلاخره مشهد عباد آن دو ریالی را به حمال نداد، بطوریکه مشهد عباد از هست و نیست اش خلاص وبه روزگار حمال افتاد، ایران هم چنان عاشق ارمنستان شده ،که حاضر است در راه ارامنه از همه چیزش بگذرد،ولی غافل از اینکه خودش هم به روزگار ارمنستان خواهد افتاد، عوض اینکه به آذربایجان و دنیای اسلام،وصدها میلیون ترک در اطراف خودش متوجه شود، به دو میلیون ارمنی که متوصل شده در صورتیکه ارمنی‌ها در طول تاریخ نتنها خیری به خودشان نداشته اند،به ایران هم بجز جنگ وشیطنت،چیزی نداشته اند،ولی تفهیم این موضوع سخت است ،وشاید ایران بعداً پشیمان خواهد شد که انموقع هم خیلی دیر خواهد شد.،
نسيمي راد ۲۲ مهر ۱۳۹۹ | ۲۳:۳۶
با عرض سلام و احترام به خوانندگان گرامی متاسفانه کشور به ظاهر اسلامی آذربایجان نه تنها شده پایگاه جاسوسی رژیم اشغالگر قدس بلکه شده مرکز اعزام ترویست های صهیونسیت برای کشتن جوانان و دانشمندان هسته ای میهن عزیزمان ایران و مدت زمانی نگذشته از پرواز جاسوسی پهباد اسرائیلی که از سرزمین به اصلاح اسلامی به میهن عزیزمان پرواز کرد برای جاسوسی و نیز سرکوب دینداران اسلامی با وجود شخص اله شکور پاشازاده روحانی ، روحانی نما که خود یکی از عوامل ک گ ب اصلی در باکو میباشد
محمد ۲۳ مهر ۱۳۹۹ | ۰۰:۲۲
دلیل پنهان موندن نام شهدا ایرانی جنگ باکو و ارمنستان و میزان کمک ما با مردم اقلیم باکو مثل همون دلایل مخفی موندن نام شهدا و میزان کمک ما به بوسنی هست. سال ها باید بگذره و جهان باید تغیرات زیادی بکنه تا بشه در موردش حرف زد.
امپراتوری خزر ۲۳ مهر ۱۳۹۹ | ۰۰:۵۵
در تحریم های قبلی ترکیه برای انتقال بیست میلیارد دلار ارز بلوکه شده ایران کمک کرد و ایران به محض امضای توافق اتمی فرض کرد که همه چیز حل شده و نیازی به ترکیه نیست و تا توانست به ترکیه شاخ و شانه کشید تا جایی که اردوغان را در مورد حمله به ادلب به ایران دعوت کرده و علانا به اردوغان توهین کردید، بعد از بد روزگار ترامپ رییس جمهور شد و زد زیر میز و تحریمها هم بدتر از قبل اما چون پل سالم با ترکیه باقی نگذاشتند این سری ترکیه نه تنها کمک نکرد بلکه مرزهایش را به روی ایران بست و حتی مسافرهای ایران را با جیب پر پول قبول نکرد،این وضعیت کمر صنایع داخل را شکسته . حالا برای دریافت مقداری پول خرد باید التماس عراق را بکنید و آن هم ناز می کند. درگیری با جهان ترک به نفع هیچ کس نیست این را در آینده خواهید فهمید. اگر کار به جنگ بکشد ترکیه دیگر ملاحضه نخواهد کرد و کشتی های یونان و فرانسه را غرق خواهد کرد. تمام دشمنان ترکیه به آمریکا و روسیه دل بسته اند اما آنها هم کاری نمی توانند بکنند. ترکیه چند کشتی جنگی چهار هزار تنی به پاکستان فروخت و تکنولوژی ساخت را هم انتقال می دهد، حالا شما حساب کنید در قبال چه دریافت کرده که چنین سخاوتی به خرج داده، صدای مسائل پنهان امروز در سالهای ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ در خواهد آمد. آن ترکیه و آذربایجان قدرتمند و قره باغ ازاد خواهد بود و کشتی های فرانسه در کف مدیترانه برای درس عبرت غرق خواهد شد. آذربایجان و ترکیه انتقام صد سال جنایت روسیه فرانسه و ارمنستان را خواهند گرفت.
میانجی ۲۳ مهر ۱۳۹۹ | ۰۲:۱۰
تا آنجا که من یادم هست موقع درگیری های قره باغ واحدهای از نیروی زمینی در مرز ایران حضور یافت ووزارت امور خارجه هم اولتیماتیومی هم به طرفین درگیر ( بیشتر تندروهای ارمنی ) داد. که روی یک سد مشترک ایران و آذربایجان وارد شده بودند و پرچم ایران را پایین آورده بودند . آنموقع زخمی های آذری هم در بیمارستانهای ایران درمان شدند و............... ولی متاسفانه آنموقع هم می خواستند چشم بندی از تعصبات قومی را روی چشم آذری ها بگذارند وحاکمان یک چشم نالایق آذربایجان را که خود رعیت پادشاه دو چشم خبیث بدخیال بود را جاکم و ولی آذریان قرار دهند . متاسفانه آنموقع جکام نالایق و بدخیال و خود فروخته ای در جمهوری آذربایجان سرکار بودند که حاضر بودند برای تداوم یت نوکری خود ، آذری ها و سرزمین آنها را دودستی بفروشند که روزها شعارهای ملی گرایانه می دادند و یواشکی سلاحها را برای تهیه اسباب عیش شبانه می فروختند شبها به جای هوشیاری و نگهبانی ، مست می شدند حریف تعدادی ارمنی عاصی که خودشان با زیاده روی باعث عصیان آنها شده بودند نشدند و تازه مست و مدهوش از قدرتی که مفت به چنگشان افتاده بود می گفتند ما باید به ایران اعلام جنگ بکنیم با بی غیرتی تمام هم سرزمین را باختند هم سرزمین نشینان را به روز سیاه نشاندندو هم بزرگترین مدافع خود ایران را آزردند .. خود آبرو و حیثیت و همه چیز را باختند آنزمان وضعیت مردمان آذربایجان در شهرهامرزی ایران خیلی غم انگیز شده بود .
نیما ۲۳ مهر ۱۳۹۹ | ۰۴:۰۸
من اعتقاد دارم گوش کردن به حرفهای خاله زنکی و بعضی رسانه ها که اصل وظیفشون سمپاشیه نمیتونه نقشه راه حاکمیتها و حتی مردم عادی باشه. تعارضات وسو تفاهمهای جزیی بین نزدیکترین دوستان هم پیش میاد. حاکمیت دارای تعقل باید از مسایل کوچک چشم پوشی کنه و اهم موضوعات رو حل کنه تا با صبر و حوصله همسایه رو به دوست و متحد تبدیل کنه. در مورد درگیری قره باغ دخالت کشور ما باید با احترام به تمامیت ارضی آذربایجان باشه، اما باتلاش برای پایان مخاصمه،نه بنزین ریختن روی آتش. به خصوص نباید احساسات قومی هموطنان آذری و ارمنی با مواضع تند تحریک بشه، تحریک احساسات در این شرایط به ضرر منافع ملی ماست و ممکنه به ایجاد تنش منجر بشه...
محمد ۲۳ مهر ۱۳۹۹ | ۰۷:۰۲
حتما آن هواپیمای سی 130 که در سالهای 1992 تا 1994 در ایروان افتاد آمریکایی بود یا ریگان به ارامنه برای قتل عام شیعیان قره باغ مشاور میداد.
علی ۲۳ مهر ۱۳۹۹ | ۰۷:۰۶
امام خمینی فرمودند «حال آدمها مهم است » الان شما برای آذربایجان که از هر لحاظ به ما نزدیک تر از ارمنستان است چه دارید می کنید؟
حسن ۲۳ مهر ۱۳۹۹ | ۰۸:۲۹
مصلحت ایران حمایت از ارمنستان متجاوز و قاتل ۳۰ هزار آذربایجانی است ؟ واقعا که شما هنوز نمی دانید مساجد در قرباغ توسط ارامنه خوک دانی شد شما نمی دانید در قتل عام خوجالی ۳ هزار نفر ن و کودک در یک شب شهید شدن ؟
صادق ۲۳ مهر ۱۳۹۹ | ۱۲:۱۹
کلا از تشکیل شدن کشوری به نام جمهوری آذربایجان صد سال نمیشود و زیر صد سال میباشد و از تشکیل شدن کشوری به نام ترکیه از امپراتوری عثمانی شروع شده قدمتی در حدود پانصد سال بیشتر نیست و از جاهای دیگر کوچ کرده وبه این منطقه آمده اند و از نسل مغول میباشند و در سال 1915 اقدام به قتل عام و نسل کشی ارامنه کرده اند. ولی شهر ایروان پایتخت ارمنستان که قدمتی بیش از دو هزار و هفتصد سال دارد ارامنه و ارمنستان میشود اشغالگر و قاتل و منطقه ارمنی نشین قرباغ میشود بیست درصد خاک جمهوری آذربایجان.همه این موارد هم در اینترنت قابل جستجو و دسترسی است.
حمید ۲۳ مهر ۱۳۹۹ | ۱۵:۳۴
هر دو کشور آذربایجان و ارمنستان باید به سرزمین مادری خود یعنی ایران بزرگ برگردند و منضم شوند
خطاب به صادق ۲۳ مهر ۱۳۹۹ | ۱۷:۲۶
قفقاز از دیرباز مال آذری ها بوده اینجا مسئله آذری ها هستن و ترکها پس هیچ دلیلی نداره داری از ترکها صحبت میکنی این یک دوما تو خبر داری آمریکا چند سال تشکیل شده! آمریکا ۲۰۰ سال تشکیل شده و الان قدرتمند ترین کشور جهان پس حرف های تو درباره ی قدمت فلان کشور و بهمان کشور در قرن بیست و یک نه تعیین کننده هست و نه ملاک و نه ذره ای میرزه !
انسانیت ۲۳ مهر ۱۳۹۹ | ۱۷:۴۲
خطاب به صادق ... توام میتونی بری پیش هم نژادهای خودت مردم افغانستان توکه خیلی بحث نژادی میکنی و اونجا لذت ببری افغانی هم نسلان تو در جهان امروز مرکز تروریست و مواد مخدر در جهانند و مانند دو هزار هفتصد سال پیش زندگی میکنن آقای قدمت ...
ایران ۲۳ مهر ۱۳۹۹ | ۱۸:۳۷
مولانای بلخی افغانی فارسی زبان ، نماد بزرگترین کشور ترک زبان یعنی ترکیه، را عشق است ، امان از ...
مهدوی تحلیلگر ۲۳ مهر ۱۳۹۹ | ۱۹:۱۰
کاملا درسته با وجود این حجم کمک تسلیحاتی ارتش ایران به ارمنستان بازم جمهوری آذربایجان نمک شناس است.
خسرو ۲۳ مهر ۱۳۹۹ | ۲۰:۱۸
اگر واقعا اسمت صادق هست و بدون اطلاع نوشتی (وازگن یا سرکیس نیستی ) با مراجعه به هر تاریخ معاصر می بینی که ایروان شهر تشیع با هشتاد مسجد بود و تا 120سال پیش نود درصد جمعیتش آذربایجانیهای شیعه بودند که جمعیت پراکنده ارامنه با یاری روسیه و فرانسه ، مسلح شده و با قتل عام و آواره کردن مردم مسلمان ایروان را تبدیل به مرکز ارمنستان کردند
صادق ۲۳ مهر ۱۳۹۹ | ۲۰:۳۰
خطاب به انسانیت...... دوست عزیز مثل اینکه متن را دقیق نخواندی کی صحبت از افغان و افغانستان شده صحبت ارامنه است و ارمنی من هم اصلا افغانی نیستم که بخوام برم افغانستان زندگی کنم.
سجاد ۲۳ مهر ۱۳۹۹ | ۲۰:۳۱
اونایی که ازارمنستان اشغالگرجنایتکارحمایت میکنندبدونندکه همین ارمنستان اولین کشوری بودکه کشته شدن سردارسلیمانی وتبریک گفت ومساجدقره باغ وبه سگدونی تبدیل کرده .بیشتراز۳۰میلیون ترک آذری درایران هست وایران بایدبه خاطراین جمعیت بزرگ ازآذربایجان حمایت کنه نه اینکه بی طرف بمونه هرچندبیطرف هم نیست وبه ارمنیها بسیارکمک میکنه
صادق ۲۳ مهر ۱۳۹۹ | ۲۰:۴۰
دوست عزیز که خطاب به صادق جواب داده ای اولا امریکا چهاصد سال است که تشکیل وتاسیس شده نه دویست سال دوما که میگی قرن بیست ویک هست قدمت هم هیچی پس با مساله کشور اسراییل هم باید کنار آمد و پذیرفت که با اشغال فلسطین تاسیس شده.
علی پارسا ۲۳ مهر ۱۳۹۹ | ۲۰:۵۵
چه آذری چه ارمنی چه افغان و پاکستانی و عرب و روسی تماماً انسان هستند و حق زندگی و آرامش دارند و تجاوز به تمامیت ارضی کشورشان محکوم است ،ملت شریف ایران به تایید مجامع بین المللی هرگز به کشوری حمله نظامی نکرده و بله مورد حمله و غارت قرار گرفته، عزیزان خواننده دانشمندان هسته‌ای ایران توسط اسرائیل و از خاک جمهوری آذربایجان هدایت شده شهید شدن و طبق کنوانسیونهای بین المللی استفاده نظامی از خاک کشوری تجاوز به تمامیت ارضی حساب میشه ،با توجه به چنین جنایتی آن هم چند بار دولت لایک جمهوری آذربایجان حتی عذرخواهی هم نکرد و در آن طرف تاریخ نشان نداده از ارمنستان کوچکترین خسارتی به ایران رسیده باشه ،حالا خودتان قضاوت کنید که ایران در قبال بی مهری ،مهر ورزی کند ،ولی با این احوال فقط ایران قره باغ را خاک آذربایجان میداند و خاک خود را برای تردود با نخجوان در اختیار آذربایجان گذاشته ،چه شد ترکیه منافع طلب و اسرائیل جنایتکار شدن برادر خونی جمهوری آذربایجان
تورک اوغلان مراغادان ۲۴ مهر ۱۳۹۹ | ۰۳:۰۹
ما آذری ها با جان و دل و از صمیم قلب همیشه در کنار برادران تُرک زبان خود در تمام نقاط جهان خصوصاً جمهوری آذربایجان هستیم و خواهیم بود ( زنده باد آذری و آذربایجان)
قدوسی ۲۵ مهر ۱۳۹۹ | ۲۳:۳۶
دیپلماسی ایرانی زمانی تحلیل های پخته و منصفانه ای منتشر می کرد. حال سایت پر شده از مطالب یکطرفه و مغرضانه بدون پیشتوانه علمی و کارشناسی.... مردم نیازمند محتوای علمی هستند نه مغرضانه