عصبانیت مردم از لبخندهای رئیس جمهور در روزهای بحرانی

آقای روحانی چه کنیم شما افتخار نکنید!

۲۴ اسفند ۱۳۹۸ | ۱۶:۲۲ کد : ۱۹۹۰۱۶۸ خاورمیانه انتخاب سردبیر
محمد جواد غلامرضاکاشی در یادداشتی می نویسد: آقای روحانی وقتی آرام هستید، لبخند می‌زنید و گاهی مزه هم می‌پرانید. مردم از چهره آرام شما خشمگین می‌شوند. آرامش شما توهین به مردم است. مردم احساس بی پناهی می‌کنند در این چهره آرام. این را می‌فهمید؟
آقای روحانی چه کنیم شما افتخار نکنید!

نویسنده: محمدجواد غلامرضاکاشی، پژوهشگر ایرانی حوزه علوم سیاسی و جامعه‌شناسی و استاد دانشگاه علامه طباطبایی 

دیپلماسی ایرانی: حسن روحانی، رئیس جمهوری گفته است: «اقدامات دولت علیه کرونا با وجود تحریم‌ها نسبت به دیگر کشورها افتخار آفرین بوده است.» ما ایرانی‌ها به چه کسی پناه ببریم به چه نهادی شکایت کنیم که فعلا نمی‌خواهیم به چیزی افتخار کنیم. خریدار افتخارآفرینی‌های حکومت کنندگان هم نیستیم.

همین که جنابعالی به دولت خود بابت اقدام علیه کرونا افتخار می‌کنید، جناح‌های مقابل خود را تحریک می‌کنید این افتخار نصیب جنابعالی نشود، بلکه آنها مدال این افتخار را بر گردن خود بیاویزند. بعد دولت جنابعالی همین اندک کارآمدی را هم که دارد رها می‌کند کارشکنی می‌کند تا مدال افتخار را کسی از دستش نگیرد. آنها هم که به میدان می‌آیند، دردی را درمان نمی‌کنند فقط مدال افتخار را تصاحب می‌کنند.

اعلام آمار واقعی مبتلایان و فوت شدگان، اصل افتخار را ممکن است بی اعتبار کند. پس هر روز به نحوی در اعلام آمار واقعی اختلال می‌کنید. برای افزایش امکان افتخار، هر روز آمار غیر واقعی‌تر از روز پیش می‌شود. وقتی آمار اعلام شده کاملا با مدل مورد نظرتان برای افتخار جور درآمد، اولین کسی که آن را باور می‌کند خودتان و دستگاه مدیریت خودتان است. پس در مدیریت این بلا، هر روز از این که هستید هم ناکارآمدتر می‌شوید. وقتی چهره تلخ واقعیت بیش از آنچه شما اعلام می‌کنید، ظاهر شود، دست به گریبان همان سازوکارهای قدیم می‌شوید که دشمنان برای نادیده گرفته شدن اقدامات محیر العقول حکومت ایران، سعی در سیاه نمایی دارند.

جناب روحانی به جای آنکه از دیگران برای ربودن مدال افتخار سبقت بگیرید، ابعاد فاجعه را رسما اعلام کنید اگر دروغ هم بگویید و ابعاد ماجرا را بدتر از آنچه هست اعلام کنید، کار غلطی نکرده‌اید. اعلام کنید چقدر برای رویارویی با این مشکل کمبود و کاستی در کشور وجود دارد. از نهادهای دیگر بخواهید این مساله را جدی بگیرند و امکانات خود را در اختیار دولت بگذارند. بگویید شرایط تحریم چقدر کار را مشکل کرده است و خواهان تحولاتی در سیاست خارجی بشوید. مردم را فراخوان کنید که سهل و آسان با مساله مواجه نشوند. از نهادهای مردمی و فعالان مدنی بخواهید مشارکت کنند. هر از چندی بیایید، از سایر نهادهای فعال شده و مردم بسیج شده تشکر کنید و مدال‌های افتخار به آنها بدهید و بابت کم کاری‌های خود عذرخواهی کنید. گاهی در مراکز درمانی ظاهر شوید. مصلحتی هم شده برای آنها که در این روزها رنج می‌کشند، گریه کنید. نشان دهید شما هم کمی می‌توانید بفهمید رنج مردم یعنی چه. نشان دهید آرام نیستید.

آقای روحانی وقتی آرام هستید، لبخند می‌زنید و گاهی مزه هم می‌پرانید. مردم از چهره آرام شما خشمگین می‌شوند. آرامش شما توهین به مردم است. مردم احساس بی پناهی می‌کنند در این چهره آرام. این را می‌فهمید؟

بر حسب آمارهای اعلام شده خودتان، سومین رتبه در جهان را در تعداد مبتلایان و فوت شدگان دارید و در همان حال احساس افتخار هم می‌کنید. با این الگوی عادت شده در نظام جمهوری اسلامی، امکان هر تحولی را می‌بندید. در حالی که اتفاقاً رویدادهایی از این دست می‌توانند مبنای تحولات بزرگ در کشور باشند.

این نظام چهل ساله، تا کنون در این ابعاد با یک فاجعه ملی مواجه نبوده است. کمبود و کاستی‌های نظام تصمیم‌گیری کشور خود را نشان داده است. می‌توانیم در آئینه این فاجعه ببینیم نحو اولویت گذاری‌های پیشین درعرصه سیاست خارجی و داخلی، و الگوهای توزیع منابع و عدم شایسته سالاری در نظام، چگونه می‌تواند در روز مبادای امروز فاجعه بیافریند. مساله منحصر به حکومت هم نیست. مردم هم نشان داده‌اند چقدر عقب ماندگی‌‌های فرهنگی دارند. این بحران ثابت کرد تا چه حد بذرهای شرارت و منفعت طلبی در میان خود ما ریشه دوانده‌اند. مردم در حال بازبینی و تصحیح رفتار خود هستند. نظام درمانی و سلامت کشور در حال مشاهده کاستی‌های خود است. نیروهای نظامی برای حل یک مشکل ملی به خط شده‌اند و ماشین‌‌های برخورد خیابانی، به کار سرکوب یک ویروس بسیج شده‌اند.

جناب روحانی لطف کنید افتخار نکنید. اجازه بدهید در پرتو این تجربه یادگیری‌های تازه اتفاق بیافتد. سازمان‌های نهادی و قواعد و مدل‌های تصمیم گیری‌مان، تصحیح شوند. و در بسیاری از موارد به روال متعارف سیاست نزدیک شویم و گوش حکومت شنوای این سخن ساده شود که حکومت رسالتی بر دوش ندارد، قرار نیست افتخار برای مردم بسازد، حکومت فقط قرار است امور عمومی مردم را مدیریت کند تا مردم در قلمروهایی که خود می‌سازند افتخار آفرین شوند.

کلید واژه ها: محمد جواد غلامرضا کاشیایرانشیوع کرونا در ایرانویروس کروناحسن روحانی


( ۱۳ )

نظر شما :

خسرو ۲۴ اسفند ۱۳۹۸ | ۱۹:۱۹
آفرین بر کاشی ،در این واقعه باید کاستی ها و کم کاری ها و ناشایستگی هاو... دولت را دید و سبک سری وبه صخره گرفتن عموم را وزن کرد روحانی واقعا مردم را عصبانی و دلسرد می کند کاش استعفا دادن را بلد باشد
kasra ۲۴ اسفند ۱۳۹۸ | ۱۹:۱۹
دولت و مجلس که ناکارمد است شکی در آن نداریم ولی باز مثل همیشه باید پرسید دولت چقدر قدرت و اختیار دارد؟ وزارت بهداشت همین دولت ناکارامد در زمان اوج گسترش ویروس کرونای جدید در چین دستور یا خواستار لغو پرواز ها به چین و مدیریت ارتباط با چین را داد ولی دیدیم رییس شرکت ماهان به دیدار سفیر چین شتافت و در یک دهن کجی اشکار اعلام امادگی برای ترانزیت و انتقال مسافران چینی را داد یا مقامات وزارات بهداشت خواستار تعطیلی اماکن زیارتی شدند و دیدم بعضی از اقایان در قم و مشهد چه چیزهایی گفتند. در نتیجه همان سوال قدیمی و بدون جواب این است که نهاد های انتخابی چقدر قدرت و توانایی دارند
Almaz Antey ۲۴ اسفند ۱۳۹۸ | ۱۹:۳۰
متن زیبا و بی نظیری بود بارها خوندم تا بلکه......
افخمی ۲۴ اسفند ۱۳۹۸ | ۱۹:۳۵
آقای کاشی محترم،همین جماعت برای دو روز در قدرت ماندن بلایی نبود که سر احمدی نژاد بیچاره نیاورده باشند.(البته که آقای احمدی نژاد معصوم نبود)
ایرانی ۲۴ اسفند ۱۳۹۸ | ۲۱:۰۰
دولت و سایر نهادها در چند مرحله امکان رویارویی جدی با بیماری را داشتند که متاسفانه تا اینجا همه فرصت‌ها را از دست دادند. اول از همه سالهاست که گفته می‌شود توان بهداشت و درمان کشور ما به علت کمبود سرانه تخت بیمارستانی، تخت آی سی یو، پزشک و پرستار وضعیت خوبی ندارد حتی در مقایسه با بسیاری از کشورهای منطقه. حتی در بعد بهداشت مشکلات جدی داریم. می گویند کسانی که بیماری زمینه ای دارند باید مراقب باشند. آقایان چند درصد مردم که بیماری زمینه ای دارند از آن اطلاع دارند!؟ وقتی ما چیزی به اسم غربال گری سلامت در کشورمان نداریم، چطور از وضعیت بیماری‌هایی مانند سرطان، فشار خون، دیابت و... مطمئن باشیم. این مشکلات باید در طی چند سال گذشته حل میشد که با جنجالهای بخش بهداشت و درمان و انحصارطلبیها و رانت بازی ها همه به حال خود رها شدند. دوم اینکه دولت میتوانست با ممنوعیت ورود پرواز و مسافرت از مقصد همه کشورهای آلوده و ممنوعیت ورود شهروندان آنها و قرنطینه افرادی که سابقه سفر به این مکان‌ها را داشته اند تا اندازه قابل توجهی جلوی بیماری را بگیرد و یا لاقل زمان بخرد که امروز مردم به دنبال ماسک و الکل و دستکش در به در نباشند و ضمنا به فصل گرما هم نزدیکتر می‌شدیم. سوم اینکه قرنطینه و یا محدویت عبور و مرور روشی است که تاکنون در چند کشور جواب داده و با وجود بهانه هایی که آورده میشد می‌توانست گستردگی بیماری را در چند استان نگه دارد و وضعیت بقیه استان‌ها عادی تر باشد و در نتیجه امکان ارسال تجهیزات مناطق کمتر درگیر به مناطق بحرانی فراهم شود. هیچ کدام از این موارد انجام نشد و حالا ما در وضعیتی هستیم که گروهی از مردم خود را قرنطینه خانگی کرده اند، گروهی که به درآمد روزانه وابسته اند مجبورند کار کنند و گروهی هم که کلا ز غوغای جهان فارغند! و مطمئنا ادامه این وضعیت به صورت حتی چند ماه برای گروه اول هم ممکن نخواهد بود که به امید تدبیر مسئولین کار و زندگی شان را تعطیل کرده اند. روند دست کم گرفتن این بیماری و بهانه هایی مانند تحریم و و... که حتی اگر هم درست باشند، توجیهی برای سو مدیریت‌ها نیستند، باید جدا تغییر کنند وگرنه چنان وضعیت وخیمی خواهیم داشت که آرزوی همین روزهای فعلی را داشته باشیم.
امیر راستگفتار ۲۴ اسفند ۱۳۹۸ | ۲۳:۰۰
امروز کلیپ اخرین اظهارات مجتبی واحدی را دیدم که میگفت اقای روحانی بنا به پیشنهاد امریکا بعنوان یکی از پیش شرطها برای مذاکره برجام انتخاب امریکا بوده بعنوان شخصیتی انعطاف پذیر که شناخت قبلی از وی داشته اند و برای مذاکرات اولین بار بود که مذاکره کننده از وزارت امور خارجه انتخاب شد و پیش از ان این وزارت خانه حتی نقش مشورتی هم در مذاکرات نداشته چه رسد به اینکه بخواهد مذاکره کننده اصلی باشد! روحانی علیرغم میل اقا انتخاب شد با یک ماموریت " انهم برجام". بی کفایتی و بی عرضه گی ایشان در مدیریت قبلا مسلم شده بود و تجربه شش سال گذشته نیز این مهم را به اثبات رساند ! ایشان علیرغم شکل و شمایلشان که به ادمهای سالم شبیه است اصلا تعادل روحی روانی صد در صد ندارد و بسیار مغرور است که غرور هم از کم و کسریهای روحی سرچشمه میگیرد" خنده های بی دلیل ایشان در کنار سران اروپائی ابرو ریزی بود! زبان انگلیسی بلد نبودن حتی در سطح یک دیپلمه دبیرستانی و ادعای دکترای حقوق داشتن از یک دانشگاه انگلیسی زبان شبهه حقه بازی را تداعی میکند! بهتر است ایشان را نیز مثل ترامپ در گوشه ای از دلمان بگزاریم و دوباره به کلبه ایوب برای صبر بی پایان برویم!
ابراهیم قدیمی ۲۵ اسفند ۱۳۹۸ | ۰۰:۵۲
کسانی که مشکلات وراه حل های عملی قابل اجرای انرا تجزیه وتحلیل نمی کنند واز استعداد کافی برای تحلیل مسائل برخوردار نیستند حمله به شخصیت ها را بجای تفکر وتعقل وراه حل یابی در پیش میگیرند مانند برخی از سایتهای سیاسی معروف با تجربه بیش از صد سال فعالیت سیاسی انقلابی وغیر معروف خلق الساعه که مملو از انتقاد از افراد مسئول وتکرار مکرر ان است.سیستم اقتصادی واجتماعی مذهبی ایران مانند هر سیستم اجتماعی دیگر نقاط مثبت زیادی داشته ونقاط قابل بحث دیگری هم دارد وجایگزین دیگری هم نداشته است.لذاتقویت این سیستم با تجزیه وتحلیل مسائل ومشکلات وارائه راه حل های قابل اجرا هرکس درحوزه تخصص اش بدون حملات تخریبی مورد نیاز است.اقای دکتر روحانی با توجه به زیربنائی که تحویل گرفت و تغییراتی که در حول وحوش سیاست وتجارت بین المللی ان توسط دیگران گرفته شد با محدودیت ها ومرزهای قرمزی که برای او کشیده بودند واختیاراتی که در اختیار داشت کاملا موفق بوده واز دوره مدیریت ایشان دوسال بیشتر نمانده است.راستی ان چند صد میلیارد چطور شد؟
Ali ۲۶ اسفند ۱۳۹۸ | ۱۴:۰۷
"حکومت فقط قرار است امور عمومی مردم را مدیریت کند تا مردم در قلمروهایی که خود می‌سازند افتخار آفرین شوند."
مسعود ۲۹ اسفند ۱۳۹۸ | ۲۰:۲۸
جناب کاشی مرحبا و اما: این شکر خنده ها از دو جهت قابل تأمل هستند اول اینکه در میان سیاستمدارن لبخندها در واقع تغییرات وحرکات ارادی عضلات صورت هستند و به هیچ و جه نشانگر احساسات درونی آنها نیست خنده ها و گریه ها و اخم و تخم ها بیشتر نمایش و فیلم است ! دوم اینکه ،روی دیگر این لبخند های طنز آمیز رو به رقیبان است که در این آشفته بازار وشرایط وخیم بسیار پر معنی و قابل بحث است !!ا شاید رئیس جمهور با این لبخندها یک پیام رمزی بسیار مهم را به کسانی می دهد که احساس می کنند که موفق به شکست رئیس جمهور در پیشبرد برنامه هایش و در انتخابات شده اند و شاید آرزوی جانشینی ایشان را در سر می پرورانند ! یعنی به ایشان می گوید که زیاد هم به پیروزهای خود دلخوش نکنید ؛ آنچه برای شما به ارث می گذارم ، مملکتی تحریم شده ی منزوی و ویران با خزانه ای خالی و مردمانی خسته و گرسنه و بیکار و بیمار !!و بدین ترتیب طعم پیروزی رابه کام رقیبان تلخ تر از تلخ می نماید !؟ نوه ام چنین گفت !
اکبر ۰۲ فروردین ۱۳۹۹ | ۰۲:۰۳
از این سخنان اینطور برداشت می شود که سیاه نمایی کنید وامار دروغین در مورد کشته های ویروس کرونا به جامعه بدهیداز نوع بیشتر از واقعیت تا شاید موضع ذلت مدارانه شما در مورد رابطه با امریکا محقق شود.کور خوانده اید مرگ با عزت بهتر از زندگی با ذلت است